Alverde- krem do mycia twarzy i mydło

Nie miałam żadnego wpływu na zakup tych kosmetyków- dostałam je w prezencie. Sama pewnie wybrałabym coś innego;)
Absolutnie nie narzekam, bo byłam bardzo ciekawa produktów tej marki. Chciałam sprawdzić na własnej skórze, czy te wszystkie ochy i achy są uzasadnione.

Miałam przyjemność być w posiadaniu kremu do oczyszczania twarzy z glinką i mydła truskawkowego:

Jeśli ktoś jeszcze nie wie, to Alverde pochodzi z Niemiec. Składniki zawarte w produktach marki w znacznej mierze pozyskiwane są z kontrolowanych upraw. Nie zawierają olejów mineralnych, syntetycznych substancji zapachowych, barwników i konserwantów. Nie są testowane na zwierzętach , a większość z nich to produkty wegańskie. 
Nie jestem eko- świrem, ale takie podejście doceniam. 

• Krem oczyszczający:

 
Bardzo ostrożnie podchodziłam do tego specyfiku. Bałam się, że wysuszy mi twarz na wiór, bo dedykowany jest cerom przetłuszczającym się, z niedoskonałościami. Moja jest raczej normalna i tylko delikatnie przetłuszcza się w strefie T. Niedoskonałości może i czasem się pojawiają, ale nie aż takie, żeby lamentować i zaraz stosować przeciwtrądzikowe produkty. Rozumiecie zatem moje obawy?
Krem jednak okazał się być bardzo przyjemnym pomimo, że jego jednym z głównych składników jest glinka heilerde, która jest delikatna, ale raczej nienajdelikatniejsza (stosuje się ją przy leczeniu trądziku, egzem, łuszczyc itp, czyli poważnych zmian skóry; inaczej mówiąc, heilerde jest czystą, leczniczą glinką lessową, która łączy w sobie zdolność łagodzenia i dogłębnego oczyszczania). I szczerze mówiąc przyjemnych doświadczeń z glinkami do tej pory nie miałam.
Nie bez znaczenia też są zawarte w kremie oleje i ekstrakty, które nie dość, że pomagają pozbyć się zanieczyszczeń (silikon i filtry najlepiej zmywa się olejem przecież) to jeszcze chronią i nawilżają cerę.

I rzeczywiście formuła kremu była lekko tłusta, ale po zmieszaniu z odrobiną wody przemieniała się cudownie w aksamitną emulsję.  Dobrze się zmywała, nie zostawiając po sobie uczucia lepkości. Świetnie dawała sobie radę z pełnym makijażem (oprócz oczu rzecz jasna- w tamtych rejonach używam czegoś znacznie delikatniejszego). Sprawdzałam kilkakrotnie micelem- twarz zawsze była wzorowo czysta. Wzorowo czysta, lecz nie ściągnięta, raczej naturalnie zmatowiona, dobrze oczyszczona, w każdym razie nie krzyczała o natychmiastowy krem. W czasie stosowania tego produktu nie odnotowałam choćby najmniejszego przesuszenia, co u mnie nierozerwalnie łączy się ze wzmożonym wydzielaniem sebum, czyli świeceniem się jak... niewiadomoco. 
Nie wiem jak sprawdziłby się przy skórze trądzikowej, bo takiej nie posiadam, ale muszę zaznaczyć, że podczas użytkowania tego produktu nie pojawił mi się żaden wróg.
Generalnie porządny, godny uwagi kosmetyk, tylko ma jedną wadę, a mianowicie: ŚMIERDZI. Śmierdoli okropnie i początkowa faza naszej znajomości, dla mego nadwrażliwego nosa, była niewypowiedzianą katuszą. Dzięki Bogu przyzwyczaiłam się, a działanie zrekompensowało tę "drobną" niedogodność.


Z kolejnym produktem Alverde tak dobrze już nie poszło.

•  Mydło:

Mydło truskawkowe, które z truskawką ma tyle wspólnego co ja z Naomi Campbell, jakoś do mnie nie przemawia. No dobrze- kolor jest wspólny. 

Nie jest jakieś wybitnie złe, bo skład ma w porządku (jeśli ktoś toleruje olej palmowy, ja- nie bardzo, ze względów, nazwijmy to, ideologicznych), ale spodziewałam się zniewalającego zapachu. Truskawkowego przede wszystkim.

W składzie mydła doszukać się można suszonych liści poziomki, które, zakładam, mogłyby delikatnie pilingować naszą skórę. Być może, gdyby tylko było ich więcej niż 5!!! Zresztą, kryje się tu pewna zagadka- dlaczego liście poziomki w truskawkowym mydle? Element zaskoczenia?

Produkt  jedynie poprawny- trochę przesuszył mi skórę i rozczarował zapachem.

Bez rewelacji. Na szczęście nie był zbyt wydajny;)

Może znacie te produkty i macie inne doznania. Podzielcie się;)
Owocnego tygodnia życzę;)

Mydło Alep

Pewnie sobie pomyślicie co ja tu z jakimś szarym mydłem wyskakuje i w dodatku się ekscytuję jak nastolatka koncertem One Direction. Powiem Wam, że na początku sama byłam  lekko zadziwiona. Bo ani to nie wygląda, ani jakoś ładnie nie pachnie. Ale za to jak działa!!!
Przekonałam się o tym praktycznie od pierwszego użycia.
Na początek trochę historii. Nie jest to takie zwykłe mydło. Jego produkcja sięga 2000 lat i prawdopodobnie jest to w ogóle pierwsze mydło na świecie. Pochodzi z Syrii a dokładniej, na co sama nazwa wskazuje, z Aleppo. Do Europy zostało przywiezione w XIIw przez Krzyżowców wracających z wypraw i "zaadaptowane" z czasem jako mydło marsylskie. Do tej pory jest ono produkowane ręcznie.
Co zatem, oprócz historii, stanowi o jego wyjątkowości?

• przede wszystkim prosty, naturalny skład: woda, oliwa z oliwek, olej z jagód laurie (wawrzyn, nasze listki laurowe do zupy) zasada sodowa (pozyskiwana z soli morskiej)

-oliwa z oliwek- zwana królem olei ma zbawienny wpływ na skórę, nie podrażnia jej, a nawet łagodzi suchość i podrażnienia, działa regenerująco, wygładzająco, nawilżająco. Poza tym uelastycznia i poprawia napięcie. Jest bogata w witaminę E, czyli naturalny przeciwutleniacz. Zawiera także witaminę F, która jest jednym ze składników bariery chroniącej skórę przez utratą wilgoci.Wspomaga odbudowę płaszcza hydrolipidowego
-olej z jagód laurie- ma działanie oczyszczające, antyseptyczne, regenerujące. Jest skuteczny w walce z łuszczycą, egzemą, trądzikiem.Mydło Alep może zawierać go od 5% do nawet 100% Im go więcej tym właściwości lecznicze mydła większe.
- nie zawiera substancji zapachowych przez co posiada dość specyficzny, ale przyjemny zapach. Mnie się kojarzy z zapachem świeżo maglowanej pościeli

- w składzie nie znajdziemy tłuszczów zwierzęcych, które mogą przyczyniać się do zapychania porów

•  hypoalergiczne - nadaje się dla całej rodziny, również małych dzieci
• jest biodegradowalne, przyjazne środowisku
• nie jest testowane na zwierzętach
• jest produkowane ręcznie- produkcję rozpoczyna się wraz z początkiem wiosny. Przez kilka dni podgrzewa się oliwę z oliwek potem dodaje się olej z jagód laurie i dalej podgrzewa. Powstaje z tego pasta, którą tnie się na kostki a następnie suszy przez 9 miesięcy na słońcu aby  mydło dojrzało. Im jest starsze tym jest lepsze, delikatniejsze.

 Każde oryginalne mydło Alep posiada pieczęć producenta, Mistrza Mydlarza

             Kolor powinien być złoto-brunatny, a w środku, po przekrojeniu- zielonkawy

Sięgnęłam po to mydło już jakiś czas temu szukając czegoś, co by nie przesuszało mojej skóry, wygładzało ją, utrzymywało w dobrej kondycji. To mydło mi to zapewnia. Skóra jest oczyszczona, gładka i napięta. Zaczynałam od stężenia 25% i poprzez 16% doszłam do 5%, które stosuję obecnie. Mydła z tą wyższą zawartością oleju laurie po dłuższym stosowaniu delikatnie przesuszały moją skórę, 5% jest w sam raz. Myłam nim, przez jakiś czas, również twarz i byłam zachwycona efektem. Cera poprawiła się znacznie- podskórne gule poznikały, zaskórników ubyło a pory zwęziły się. Niedawno jednak zastąpiłam je czarnym mydłem i na razie nie planuje powrotu do Alep, ale do ciała nadal je stosuję. Mydło z połączeniu z wodą tworzy kremową, obfitą pianę, którą, dla lepszego efektu terapeutycznego, pozostawiam, na chwilkę, na skórze. Dopiero po tym czasie spłukuję, kończąc przysznic strumieniem chłodnej wody. Moja skóra jest mi wdzięczna, że nie traktuję jej już zwykłymi detergentami, co widać gołym okiem i czuć z każdym dotykiem.
Alep jest moją miłością i szczerze je polecam, nie tylko dla osób z problemami skórnymi.

Swoje mydło tnę na mniejsze kawałki i po kawałku zużywam. Nigdy nie zostawiam go pod prysznicem (żeby się nie zmydlało), zawsze suszę na kratce. Jedno 200 gramowe mydło wystarcza mi na około 4 miesiące codziennego stosowania, czyli jest super wydajne.
Swoje mydła kupuję na biolander.com. Ceny są różne, za swoje zapłaciłam 19 zł.

Pozdrawiam serdecznie i dobrego tygodnia życzę.
Marta

Savon noir Alepia

 Czarne mydło (z fr.savon noir) to tradycyjne, naturalne mydło pochodzące z krajów Bliskiego Wschodu  i Afryki. Swoją nazwę zawdzięcza ciemnemu kolorowi, który jest zasługą czarnych oliwek macerowanych w soli potasowej, na których opiera sie receptura tego mydła. Oprócz tego w składzie znajdziemy wodę i oliwę z oliwek. Jest ono w 100% naturalne, przez co polecane do wszystkich rodzajów cer, nawet tych najwrażliwszych. Nie zawiera w składzie perfum. I to jest jego jedyna wada- zapach a raczej jego brak. Ono po prostu śmierdzi i to jak. Ja już się przyzwyczaiłam i nawet polubiłam, ale pierwsze spotkanie z tym mydłem było, jakby tu powiedzieć...niezbyt zachęcające. Wiadomo jednak, że kobieta aby być piękną, musi cierpieć, przemogłam się i zaaplikowałam toto na ciało swe. Po pewnym czasie nawet moja twarz została potraktowana tym specyfikiem i ....zakochałam się. Teraz zastanawiam się dlaczego nie odkryłam go wcześniej.

Co stanowi o jego wyjątkowości? Przede wszystkim bardzo prosty, ale jakże skuteczny skład. Oliwa z oliwek jest przebogata w witaminę E (znaną z właściwości przeciwzmarszczkowych) i świetnie nawilża skórę. Mydło bardzo dobrze oczyszcza i detoksykuje skórę, nie podrażnia, nie przesusza, nie przetłuszcza mojej mieszanej, naczynkowej cery. Działa na nią wręcz zbawiennie. Pomimo mojego wieku (35 lat) borykałam się z zaskórnikami, podskórnymi gulami na twarzy, wrastajacymi włosami i dziwnymi czerwonymi krostkami na nogach. Do tej pory za cholerę nie mogłam się ich w żaden sposób pozbyć.To mydło, po systematycznym stosowaniu sprawiło, że moje problemy nie są już moimi. A ile lat z tym walczyłam wiem tylko ja.
Jak stosuję czarne mydło? Do twarzy normalnie jak zwykłe mydło: codziennie po demakijażu mieszam odrobinę z wodą na dłoni do uzyskania gładkiej emulsji i nakładam na twarz (omijając okolice oczu, bo kiedy mydło się tam dostanie to miło nie jest) masuję, licząc do 20, i zmywam. Czasem też stosuję je jako peeling enzymatyczny: nakładam na 5 do 10 min.(po dłuższym czasie nieco mnie podrażnia, więc radzę ostrożność) zmywam nakładam olej i gotowe.Twarz jest gładka, uspokojona, wszystkie większe niespodzianki poznikały a zaskórników o wiele mniej.
Ze stosowaniem na ciało jest nieco więcej zabawy, ale naprawdę warto, oj tak. Peeling czarnym mydłem wykonuję przed umyciem się. Przekładam niewielką ilość( duża łyżka- mydło jest wydajne) do miseczki.Trzeba uważać aby woda nie dostała się do opakowania, inaczej wszystko się rozpuści. Najpierw solidnie rozgrzewam  ciało pod prysznicem. Na mokre nakładam mydło (rozprowadzam do uzyskania emulsji) następnie odczekuję 5 minut i zmywam, masując ciało, a tym samym wykonując peeling (zawsze w kierunku serca), rękawicą Kessa (szorstka rękawica używana ,tak jak i czarne mydło, w hammamach). Myślę, że szorstka gąbka lub szczotka też spełnią swoje zadanie. Następnie sięgam po naturalne mydło alep i normalnie myję całe ciało.W wilgotne jeszcze wcieram olej arganowy zmieszany z oliwką Hipp i  tyle. Taki rytuał odprawiam raz w tygodniu i jeszcze żaden peeling nie dał takich rezultatów jak ten. Ciało jest super gładkie i baaardzo przyjemne w dotyku, co docenia mój nieoceniony Mąż. I choćby dlatego warto spróbować Dziewczyny;)

Mydło i rękawicę kupiłam w sklepie Biolander.com.
savon noir- 34 zł
rękawica Kessa- 22zł.
Przetestowałam mydła z różnych firm, ale to z Alepia jest, moim zdaniem, najlepsze. Jeśli ktoś chce się skusić na mydło czarne z dodatkami (np.olejku pomarańczowego) to niech się nie łudzi, że będzie ono pachniało (producent tak obiecuje ale srututu)- taka mała uwaga, poparta doświadczeniem, niestety.